Feike Boschma
Feike Boschma (1921) deed
in 1942 zijn eindexamen MTS en besluit in de hongerwinter van 1944 om
poppenspeler te worden. Hij begint zijn carrière als beroepspoppenseler met De
ooievaar en de vos (naar La Fontaine) en het schimmenspel Intocht der
Canadezen in het Huis van de Goede Tempelieren in Sneek.
Feike Boschma
heeft als vernieuwer grote invloed gehad (en nog) op jongere poppenspelers.
Hij maakt geen uitgewerkte poppen, soms zijn het niet meer dan wat lapjes of
een afgedankte sjaal aan draadjes, die hij zo in beweging brengt, dat ze de
illusie van leven wekken. Voor Feike Boschma komt de beweging op de eerste
plaats. Daarna komen de kleuren. 'Ze bepalen niet alleen de stemming, maar
accentueren ook voor een deel de structuur van de gedaante.'
Zijn spel is
grotendeels zonder woorden en heeft veel overeenkomsten met het werk van een schilder. Voor hem is ook de compositie van groot belang: de verplaatsing van
de pop in de ruimte, het harmonieus bewegen van de poppen met elkaar. 'Ik
leg mij erop toe achter de algemene principes te komen waar ook een
teksttheater mee zou kunnen werken.'
Feike Boschma
