Jan Klaassen nu
De beproefde scènes, in eeuwen gevormd,
blijven het stramien. Er is in de volkspoppenkast een techniek ontwikkeld, de
praktijk leerde welke trucs het deden bij het publiek.
|
Tableau de la troupe - Pantijn Poppentheater (poppen in het jaar 2000)  Foto: Wim Kerkhove |
Pantijn heeft altijd gezocht naar een eigentijdse inhoud van de traditionele scènes en personages. Zo veranderde (in 1980) Katrijn van de eeuwig kijvende echtgenote van Jan Klaassen (die troost zocht in de fles) tot een geëmancipeerde, strijdbare vrouw. Stamkroeg 'Het Zwaantje' werd verruild voor het vrouwencafé. Katrijn dacht over de dingen na en ging actievoeren!
Jan Klaassen bleef de man van de praktische oplossingen: de generaal, die de neutronenbom in wilde voeren, werd door hem afgerost. Volgens oud gebruik werd de geüniformeerde degenslikker om de stok geslingerd en in de kast geworpen (onder de groene zoden gedouwd). En als zijn geest verrees in de vorm van de Dood (een langhals) werd deze, onder aftellen van het publiek, naar beneden getrokken.
Humor, branie, geen parlementaire taal, recht voor zijn raap zei en zegt Jan Klaassen wat hij op zijn lever heeft en de stok komt onverminderd neer op de tegenstanders (de generaal is, naast de duivel, nog steeds de meest beschadigde pop). De oude personages: de generaal, de huisbaas (nu Sloophamer de speculant), de agent en de dokter bleken nog heel goed in deze tijd te passen.
Pantijn heeft aan deze traditionele reeks meerdere nieuwe poppen toegevoed:
Jantje Klaassen (een punker), Neef Karagöz (bekend als hoofdfiguur uit het
Turkse schimmenspel), buurvouw Pengel uit Suriname, de Harekrishna, de
Dronken Rechter, Rooie Sien, de Zwerver en Buurman Boef (de boevigste boef
van de poppenkast).
Jan Klaassen nu